Fudbalski klub Crvena zvezda je osnovan 4. marta 1945. godine, neposredno nakon završetka Drugog Svetskog rata. Istog dana, 04.03.1945, Zvezda je odigrala svoj prvi meč protiv Prvog Bataljona Druge Beogradske Brigade, i pobedila sa 3:2. Na toj utakmici za Zvezdu su nastupali: Golubić, Stanković, Filipović, Ćirić, Jovanović, Veličković, Sapanas, Spasojević, Tomaševic, Pecenčić i Horvatinović.

Već sledeće godine, 1946., Crvena Zvezda debituje u Jugoslovenskoj Prvoj Ligi i završava sezonu na trećem mestu, iza Zagrebačkog Dinama i Partizana. Iste sezone Crvena Zvezda po prvi put nastupa i u Kupu Jugoslavije u kojem je eliminisana u četvrt-finalu. Prva pobeda u Derbiju proslavljena je 5. Januara, 1947. kada je slavila sa rezultatom od 4:3.

1948. Zvezda osvaja svoj prvi trofej, Kup Jugoslavije. Isti trofej je osvojen i sledeće dve godine uzastopno, 1949. i 1950. Početkom 1950-tih godina izgrađen je i stadion Crvene Zvezde, Marakana, koji je u to vreme bio jedan od najvećih stadiona u Evropi sa kapacitetom od preko 96.000 gledalaca. Prvu titulu Šampiona Jugoslavije F.K. Crvena Zvezda je osvojila 1951. Prvi izlazak na međunarodnu scenu Crvena Zvezda je imala sezone 1956-1957 i to u Kupu Evropskih Šampiona, gde ovaj tim stiže do polufinala. U polufinalu su eliminisani od italijanske Fiorentine sa 1:0 u Firenci i 0:0 u Beogradu.

Do 1959. Crvena Zvezda je bila šampion Jugoslavije 5 puta, a pobednik kupa Jugoslavije takođe 5 puta. Najveća zvezda tima u to vreme bio je slavni Rajko Mitić.

Krajem 50-ih i početkom 60-ih dolazi novi talas igrača u Zvezdu, predvođeni izvanrednim mladim fudbalerom, Dragoslavom Šekularcem. "Šeki" je postao prvi Zvezdin svetski igrač. 1964. je nezvanično proglašen najboljim igračem sveta.

Uz Šekularca, za Crvenu zvezdu je igrao još jedan sjajan mladi igrač, Bora Kostić, koji je bio poznat po svom strahovito jakom udarcu. Na golu te ekipe je stajao jedan od možda najboljih golmana jugoslovenskog fudbala svih vremena, Vladimir Beara.

Uz vođu Rajka Mitića, Crvena Zvezda je imala ekipu za najveća dostignuća, ali je sezone 1957-1958 u četvrtfinalu Kupa Šampiona ispala od tada neprikosnovenog Mančester Junajteda odigravši 1:2 u Mančesteru i 3:3 u Beogradu. 1970-71 Crvena Zvezda ponavlja uspeh iz '56-'57 i stiže do polufinala Kupa Evropskih Sampiona. Nažalost i pored ubedljive pobede u Beogradu od 4:1, Zvezda je dopustila da ga Panatanejkos savlada u revanšu, u Atini, sa 3:0. Tim je bio predvođen, po mnogima najboljim igračem Jugoslovenskog fudbala svih vremena, Draganom Džajićem.

Godine 1979., Zvezda stiže i do finala drugog Evropskog takmičenja, Kupa UEFA. Zvezde tima bili su Vladimir Petrović "Pižon" icentarfor Dušan Savić. Protivnik Zvezde bila je nemačka ekipa Borusija iz Menhengladbaha. Prva utakmica odigrana je u Beogradu, i završila se nesrećno po tim Crvene Zvezde 1:1, jer je tokom čitave utakmice Zvezda napadala, propustila niz sjajnih prilika, i dosla do vođstva od 1:0, ali je nesrećan autogol Jurišića izjednačio rezultat na 1:1.

U revanš utakmici, u Menhengladbahu, sudije su otele Zvezdi Kup UEFA. Oba tima su igrala zatvoreno čekajući grešku drugog tima ne bi li došli do vodećeg gola. Nakon teatralnog pada jednog Nemačkog igrača, a niko ga nije ni taknuo, u šesnaestercu sudija dosuđuje penal. Borusija iz penala postiže pogodak i tako nezasluženo osvaja Kup UEFA.

1991. godine Crvena Zvezda postaje Šampion Evrope i Sveta i tako dožiljava najveći uspeh, ne samo ovog kluba, već i u istoriji Jugoslovenskog klubskog fudbala. Generacija predvođena Savićevićem, Prosinečkim, Pančevom, Belodedićem, Mihajlovićem, Jugovićem, kapitenom Stojanovićem i ostalima, ruši sve pred sobom i osvaja toliko željeni trofej najbolje ekipe na Starom Kontinentu a u Decembru iste godine penje se i na krov sveta. Međutim, tim je takmičenje počeo katastrofalno slabo odigravši samo 1:1 sa Grashopersom u Beogradu. Ali nakon doga usledila je serija sjajnih rezultata. Najpre je savladan Grashopers u Cirihu sa 4:1, a nakon Švajcaraca padali su redom Škoti, Glazgov Rendžers sa 3:0 i 1:1, Istočni Nemci, Dinamo iz Drezdena, sa 3:0 i 2:1 (utakmica registrovana 3:0 zbog prekida), Zapadni Nemci, trostruki prvak Evrope, Bajern iz Minhena sa 2:1 u Minhenu i nezaboravnih 2:2 na Marakani.

Finale se igralo u Italijanskom gradu, Bariju, protiv prvaka Francuske Olimpika iz Marseja, za koga je igrao naš Dragan Stojković, peta Zvezdina Zvezda. Naš tim je tu utakmicu odigrao zatvoreno. Nije bilo onih prepoznatljivih napada Pančeva i Binića, i Zvezda se taktički gotovo čitav meč branila. Na kraju, posle produžetaka došlo je i do izvođenja penala koje je naš tim, cini se, i čekao. Stevan Stojanović je odbranio prvi udarac Francuza koji je izveo Francuski reprezentativac Manuel Amoros,i to se pokazalo da je bio presudni momenat utakmice. Sigurni izvođači udarca sa bela tačke za naš tim bili su redom Prosinečki, Binić, Belodedić, Mihajlović, i Pančev posle čijeg je gola nastala prava euforija radosti, slavlja i veselja. Konačno je Crvena zvezda krunisala svoju bogatu istoriju i postala prvak Evrope.

U decembru iste godine, Crvena Zvezda je u japanskom gradu, Tokiju, osvojila naslov šampiona sveta nakon pobede nad prvakom Južne Amerike, Kolo-Kolo(m) sa ubedljivih 3:0. Vladimir Jugović je proglašen za najboljeg igrača meča. Njegova dva gola i gol Darka Pančeva doneli su Crvenoj Zvezdi pobedu od 3:0 i titulu prvaka sveta. Ova pobeda je još veća kada se zna da je naš tim igrao kraj prvog poluvremena i celo drugo poluvreme bez isključenog kapitena Dejana Savićevića, koji je dobio crveni karton pri rezultatu 1:0 za naš tim.

Zbog sankcija koje su uvedene tokom rata na području bivše Jugoslavije, UEFA je nasim klubovima zabranila da se takmiči na međunarodnoj sceni. 1995. sankije su skinute i Zvezda je mogla da nastupa u Evropi. Stvoreni su novi timovi, u kojima su glavni igrači bili Dejan Stefanovic, Ivan Adžić, Darko Kovacević, Dejan Petković pa onda posle njih Dejan Stanković, Perica Ognjenović, Zoran Njeguš...

I ove ekipe Crvene Zvezde ostvarile su nekoliko sjajnih rezultata. Pobeda nad Nemačkim osvajačem kupa Kajzerslauternom od 4:0, pa zatim nadigrali su i slavnu Barselonu. Budućnost tima sa ovim novim mladim igračima izgledala je sasvim solidno. Trebalo je samo biti strpljiv.

Crvena Zvezda ima bogatu istoriju, i ona je ubedljivo najuspešniji tim u našoj zemlji, a ubraja se i među najuspešnije timove Evrope. Ovo do sada je samo početak i očekuje se da se uspešna serija kluba nastavi i dalje.